Polariteit

Een brief van Karel aan mij:

 

POLARITEIT

 

Ik loop al een tijd te denken over wat filosofische onderwerpen en het zou me iets heel bijzonders lijken als je dat zou kunnen vertalen in Glas-in-lood. Ik stel me voor dat ik dat dan in mijn werkkamer voor het raam hang en dat ik dan kan mijmeren over datgene wat me al lang bezig houdt en waar ik een houvast aan heb.

  Je weet natuurlijk net als ieder mens dat er polariteit is bij electriciteit : bijvoorbeeld de plus-pool van een accu en de min-pool. Meer in het algemeen is polariteit een wetenschappelijk concept waar fysieke orientatie in uitersten onder bedoeld wordt.

Voorbeelden zijn er overal. Licht en donker. Warm en koud. Plus en min. Positief en negatief. Haat en liefde. Dood en levend. Rijk en arm. Gezond en ziek. Gelukkig en ongelukkig. Noordpool en zuidpool bij magnetisme. Je kunt het facet van ons leven niet verzinnen of je kunt er twee tegenpolen van benoemen.

Waarom praat ik over zoiets wat voor iedereen duidelijk en een vanzelfsprekende zaak is? Omdat ik me afvraag waarom er polariteit is of moet zijn. Zo prettig zijn koude, haat en donkerte immers niet…

 

Dan kom ik bij Walsch die daar heel duidelijk over geschreven heeft. Hij maakt onderscheid tussen weten en ervaren. God (of de universele energie) weet alles, er is niets dat hij niet weet. Maar weten heeft geen waarde zolang je dat ook niet ervaren hebt. Als je de definitie van temperatuur kent en er allerlei wetenschappelijke feiten omheen kent en precies weet wanneer er warmte is en hoeveel en waarom, dan heb je daar nog steeds niet echt iets aan zolang je het niet gevoeld hebt. God weet alles maar zolang onze fysieke omgeving er niet was , kon hij het niet ervaren, en dat zag God als een groot gemis.

 

Je kunt iets alleen ervaren als je de tegenpool ervan nooit gevoeld of ervaren hebt. Je weet niet wat koude is als je constant het hele leven door, ’s nacht en overdag, in alle jaargetijden, in alle levensfasen , altijd exact 25 graden om je heen gevoeld hebt. En dan ook zonder een verandering van wind of luchtstroming die de gevoelstemperatuur  beinvloedt. In dat geval heb je geen benul van warm of koud. Je kunt ermee rekenen en rekenmodellen opstellen en wat dan ook. Als je de tegenpool nooit gevoeld hebt heb je er geen ervaring mee. Dit was voordat de schepping er was de situatie en God zag dat als een groot gemis en daarom  schiep hij de polariteit. Daardoor kon het alle aspecten van het zijn niet alleen weten (wat hij al eeuwig deed) maar dat ook ervaren en het tot iets eigens maken.

 

Wat is polariteit nu eigenlijk precies? Het is de aanwezigheid of het merkbaar zijn van twee tegengestelde of contrasterende waarden van een kenmerkend principe, Het zijn dus twee manieren van voorkomen van een principe.  Het zijn twee uitersten van iets. De pluspool en de minpool van een accu zijn de uiterste waarden van de electricische spanning. Ze zijn in feite identiek, maar slechts op een punt wezenlijk verschillend: ze hebben een tegengestelde waarde . Die electrische spanning kan hoog of laag zijn, daar gaat het niet om, of het hoog of laag is, er is een positieve en een negatieve pool .

 

Zo is het met alle polariteiten: er is een tegenstelling tussen positief en negatief, waar of onwaar, ja of nee, etcetera. En dit zijn allemaal waarden die bij een “principe” horen. Dat principe kan bijvoorbeeld electriciteit heten of temperatuur.  Steeds is het  één  principe  waar die twee tegengestelden bij horen. Warm en koud is dus eigenlijk in de grond hetzelfde met slechts een uitzondering qua eigenschappen : de polariteit.

 

De polariteit is de voorwaarde om iets te kunnen ervaren en dus de bestaansreden van ons in deze vooral fysieke omgeving. We zijn er om te ervaren en dus is polariteit de zin van ons aardse bestaan. Als we deze ervaring niet kunnen meemaken kunnen we van alles weten maar die kennis heeft geen waarde. Het is als bij een blinde die alles van lichtfrequenties en de eigenschappen ervan weet maar het licht nooit heeft gezien.

Beste Piet , dit is een lang verhaal over dingen die iedereen weet, maar dat ik graag eens op jouw manier vertaald zou willen zien in glas-in-lood.

Ik hoor wel hoeveel het kost maar koop het ongeziens. 

Groeten 

Karel 

Ik schreef hem terug.

Beste Karel

Ieder principe, zoals je dat noemt is een afgerond geheel. Dat is compleet en er hoeft niets aan te worden toegevoegd. Ieder principe is ook universeel, overal van toepassing en in feite eeuwig. Alleen doordat het in de polaire omgeving terecht gekomen is kan het ervaren worden. Dit zeg je allemaal.

Al deze zaken leiden ertoe dat het in een cirkel gevat moet worden. Een cirkel geeft oneindigheid aan, want er is geen begin en geen einde aan een cirkel. Een cirkel omvat ook alles wat er in hoort en sluit buiten wat er niet bij hoort.  In de onderstaande foto van het glas-in-lood werkstuk dat ik heb gemaakt  zie je dit terug.

 

Van dat principe kun je heel veel weten, zoals je schrijft , maar je kunt het pas ervaren  als er sprake is van polariteit. Dat weten is een cirkel binnen de cirkel van het principe die alle kennis omvat van dat principe. Deze cirkel van de kennis krijgt blauw , turquoise en paars als kleuren. Ik gebruik die kleuren omdat ik die in het ontwerp het mooist en meest passend vind. Het zijn ook de kleuren die bij chakra’s op weten en kennis slaan. Het verschil tussen alles wat het principe betreft en de kennis ervan is de ervaring. Die ervaring komt alleen tot stand via polariteit. Omdat de polariteit twee situaties zijn binnen het zelfde principe zijn de twee polen in wezen identiek op een punt na: de waarde van de pool. De pool geef ik met een kleine cirkel aan. De waarde van de pool geef ik ook met een kleur aan.  Als die pool positief is dan kleur ik hem oranje en als hij negatief is kleur ik hem donkergroen.

De weergave van het principe bestaat dus uit twee ervaringen van een en hetzelfde fenomeen of principe: vertaald in oranje en donkergroen. Dat vind ik in de compositie het mooist en het zijn ook tegenpolen bij chakra’s .  

Polariteit en de zin van ons leven geef ik dus weer in twee identieke cirkels, met ieder in zich de weergave van de kennis (de blauwe binnencirkel) en de polen in twee kleine tegengestelde cirkeltjes van oranje en donkergroen die tot de kennis leiden: de schakering van gelige en lichtgroene gebieden.

Die twee cirkels geven dus hetzelfde principe weer in twee tegengestelde situaties.

Alles is daarbij identiek hoewel het oppervlakkig bezien helemaal niet identiek lijkt. Dit komt door de spiegeling en de verschillende kleuren die ik heb toegepast.

Omdat je mijn vriend bent en ik er van geleerd heb en dit met plezier gemaakt heb, schenk ik je dit werkstuk.

 

Groetjes

 

Piet

 

Ik kreeg een briefje van Jan terug. Dat neem ik hier niet op. Om goede redenen.