Piet van Meel

Kunst is een glimp van het vormloze,

Dit is een tekst die ik las van Eckard Tolle, een van de grootste spirituële leraren van deze tijd.

Zelden heb ik een diepe wijsheid zo mooi horen zeggen, zo kernachtig en tegelijk zo onbegrijpelijk op het eerste gezicht. Het lijkt wel een paradox.

Deze uitspraak is op zich ook kunst.

Wat Eckard bedoelt is dat alles wat vorm is, aards en materie is, en dat leidt alleen maar af.

Waar het om draait is om je niet te laten afleiden door materie en door je verstand, het gaat om de geest en de ziel.

Nadat het bestaan hier afgelopen is is er geen materie meer maar alleen maar geest. Die geest is dan omringd door licht, warmte en vooral liefde.

En dat bedoelt hij dus: als je een glimp kunt weergeven van het bestaan buiten de dimensies van tijd, materie en ruimte, waar de geest straks zal zijn, dan maak je echt kunst.

Kunde is het als het werk inspiratie mist.

Inspiratie maak je niet, die krijg je, onverdiend en in dank, of je krijgt het niet. Inspiratie leidt tot kunst. Het is een korte blik om het hoekje naar waar geen vormen meer zijn en alleen liefde.

Wat je daarvan weergeeft, mag je niet met je verstand of vakmanschap verfraaien. Het is er en een echte kunstenaar is alleen een doorgeefstation.

Mozart hoorde de muziek van tevoren en kon het met schrijven nauwelijks bijbenen. Leonardo da Vinci zei: ik heb het niet gemaakt: het zat al in het marmer. Een echte auteur kan zijn inspiratie met zijn vingers niet bijhouden. Als hij dan twee weken geen inspiratie heeft, mag hij niet klagen, hij mag alleen maar dankbaar zijn als de inspiratie er wel is. Als je een onverdiende gift niet krijgt heb je geen recht om te klagen.

Kunstenaars die klagen dat ze weinig of niets verdienen hebben geen recht van spreken. Het is normaal dat je voor je brood werkt en als je daarnaast inspiratie krijgt mag je alleen maar dankbaar zijn. Als ze weinig of geen inspiratie krijgen en meer met kunde bezig zijn kiezen ze daar zelf voor, dat zijn geen echte kunstenaars.